Wśród bovolonesich, którzy sztukę meblarską opanowali w Asparetto u Giuseppe Merlin, wspominamy Mario Carmagnani, Giuseppe Perazzani, Mario Pettene, zwanego Coco, Tullio Vedovelli, zwanego Napa, Giuseppe Masaia, Giobatta Pantano, Remo Guarnieri, zwanego Tamao, Giuseppe Padovani, zwanego Braghin. Już w 1930 roku Pantano, wraz z Padovani, Carmagnani i siedemnastoletnim Liberale Vaccari, zwanym Lale, który był już uczniem Grella, otworzył własny warsztat w Bovolone; w 1934 roku grupa się rozeszła, a Vaccari założył spółkę z Gino Veronesi (zwanym Muci), który również uczęszczał do warsztatu Merlin, lecz później, jak i Leonello (Nelo) Vicentini: w tym warsztacie pracowali Giglio Mariotto (S'cinco), Raffaello Morellato i Vittore Novarini. Później Pantano, jako młody uczeń Antonio Grella, otworzył warsztat w Persegarol, który kontynuowali jego synowie, Padovani otworzył warsztat w Madonna wraz z Novarini i pewnym Peroni, natomiast wspomniany Guarnieri prowadził później sklep tytoniowy, a następnie otworzył zakład produkujący uchwyty w Weronie. Niektórzy z wymienionych pracowali również przez pewien czas w większym i zatrudniającym więcej pracowników zakładzie Nello Vicentini (początkowo wspólnika Giuseppe Olfi) w Caselli, który zatrudniał również Severino Cantiero, Giuseppe (Вері) Mirandola i innych znakomitych stolarzy; w zakładzie Vicentini pracowali również wspomniany Vedovelli, który stał się znakomitym polerowiczem, oraz Veronesi, który później założył własny zakład produkujący białe meble w stylu bombato. W stylu Gino Sargenti budowali krzesła wspomniany Perazzani i Vittorino Carmagnani.