Van de Bovolonesen die de meubelkunst bij Asparetto leerden van Giuseppe Merlin, herinneren we ons Mario Carmagnani, Giuseppe Perazzani, Mario Pettene, ook wel Coco genoemd, Tullio Vedovelli, ook wel Napa genoemd, Giuseppe Masaia, Giobatta Pantano, Remo Guarnieri, ook wel Tamao genoemd, en Giuseppe Padovani, ook wel Braghin genoemd. Al in 1930 openden Pantano, samen met Padovani, Carmagnani en de zeventienjarige Liberale Vaccari, ook wel Lale genoemd, die al bij Grella had geleerd, een eigen werkplaats in Bovolone; in 1934 viel de groep uit elkaar en ging Vaccari een samenwerking aan met Gino Veronesi, ook wel Muci genoemd), die ook bij de werkplaats van Merlin had geleerd, maar later, samen met Leonello (Nelo) Vicentini: in die werkplaats werkten Giglio Mariotto, ook wel S'cinco genoemd, Raffaello Morellato en Vittore Novarini. Later opende Pantano, als jonge leerling van Antonio Grella, een werkplaats in Persegarol die later door zijn zonen werd voortgezet; Padovani opende samen met Novarini en een Peroni een werkplaats, terwijl de genoemde Guarnieri later een tabakszaak runde en vervolgens een meubelmakerij in Verona opende. Sommigen van de bovengenoemden werkten ook voor enige tijd, al vóór de oorlog, bij de grootste werkplaats met de meeste werknemers, die van Nello Vicentini (aanvankelijk samen met Giuseppe Olfi) in Casella, waar ook Severino Cantiero, Giuseppe (Veri) Mirandola en andere uitstekende meubelmakers onder de arbeiders hoorden; bij Vicentini werkten ook de eerder genoemde Vedovelli, die een deskundig polijster was geworden, en Veronesi, die later voor eigen rekening witte bombati zou gaan bouwen. Ze maakten stoelen in de stijl van Gino Sargenti, de genoemde Perazzani en Vittorino Carmagnani..
